Skip to content

Identycznie ujmuja problem i inni autorzy piszacy o przystosowaniu

1 miesiąc ago

424 words

Antytezą celu sformułowanego w motywie – jest obniżenie własnej pozycji artystycznej. Powtórzę tu jeszcze raz, że mówiąc o celu sformułowanym (w motywie) ujmuję go jako cel zwerbalizowany przez osobnika (odpowiednik angielskiego terminu purpose), natomiast mówiąc o kierunku działania mam na myśli „cel nieuświadomiony”, na ogół zgodny ze stylem życia. Określa się je również jako „techniki przystosowania zastępczego”. N. Cameron (1947) zalicza do nich mechanizmy obronne, jak skupienie na sobie uwagi otoczenia, identyfikacja, kompensacja, racjonalizacja, projekcja, oraz mechanizmy ucieczki, np. negatywizm, regresja, wypieranie, fantazja. Rozpoczynają one swoje działanie wówczas, gdy osiągnięcie celu w normalny sposób zostaje z jakichś powodów uniemożliwione. Identycznie ujmują problem i inni autorzy piszący o przystosowaniu, np. Heyns (1958) lub Schaffer (1956). Należy zawsze liczyć się z tym, że można być wprowadzonym w błąd przez kłamstwo. Badany podając swój motyw ten da się prześledzić w każdej biografii, jako powtarzalny, przejawiający się w najróżniejszych sytuacjach życiowych sposób zaspokajania potrzeb. Pierwszy zwrócił uwagę na to zjawisko A. Adler, demonstrując przy jego pomocy Indywidualny Sposób osiągania swego „ideału mocnej osobowości” (1948, s. 24-26). Mówiąc o skutku działania mam na myśli behawiorystyczne ujęcie celu jako kres działania (angielskie goal), skutek ten stanowi wypadkową działania ludzkiego i warunków, w których działanie przebiega. 7. ZASTOSOWANIE I GRANICE PRZYDATNOSCI POJĘCIA MOTYWU Z rozważań w poprzednim podrozdziale wynika, że z analizy treści motywu nie można dowiedzieć się, dlaczego na przykład Jan postąpił tak a nie inaczej, ale tylko, jak Jan uzasadniał swoje postępowanie. Można to ująć we wniosku, że motyw nie zawsze jest w pełni odzwierciedleniem w świadomości czynnika powodującego podjęcie czynności. Prawdopodobnie cały szereg czynników utrudnia prawidłowe odzwierciedlenie powodów własnego działania. Należą tu, poza poziomem inteligencji, z natury rzeczy ograniczającym sprawności poznawcze osobnika, także czynniki natury emocjonalnej związane z uprzednimi doświadczeniami i obecnym poglądem na świat. Skoro więc znajomość motywów postępowania człowieka nie jest wystarczająca dla zrozumienia jego postępowania, zachodzi konieczność poszukania jeszcze innych źródeł informacji dla zrozumienia, dlaczego Jan postąpił tak a nie inaczej może wiedzieć, że świadome uzasadnienie celu było inne. Jest to jednak już sprawa techniki badawczej, sprawności zawodowej psychologa. Jak się wydaje, pierwszym krokiem powinno być rozszerzenie informacji o samym motywie i o sytuacji, w której on powstawał [podobne: psychiatra poznan, psycholog poznań, psycholog dziecięcy ]

Powiązane tematy z artykułem: psychiatra poznan psycholog dziecięcy psycholog poznań