Skip to content

Swoje poczynanie uzasadniala troska o to, by syn mial spokój w domu, mógl bez przeszkód konczyc studia, nie wykoleil sie.

1 miesiąc ago

466 words

Swoje poczynanie uzasadniała troską o to, by syn miał spokój w domu, mógł bez przeszkód kończyć studia, nie wykoleił się. Od lat wywoływało to ostre scysje, w wyniku których syn w końcu przeniósł się z domu do innego miasta pod pozorem zmiany kierunku studiów. Należy tu zaznaczyć, że młody człowiek był bardzo zrównoważony, dobry dla matki. Decyzję opuszczenia jej podjął po długim namyśle i po kilku rozmowach, w których starał się nakłonić matkę do zmiany postępowania. Nie dało to żadnego efektu: Nawet wtedy, gdy syn odszedł, niedwuznacznie dając matce do zrozumienia, co było przyczyną jego zmiany kierunku studiów, matka w dalszym ciągu uważała, że postępowała słusznie, a jedynym zastrzeżeniem, jakie ma co do siebie jest to, że widocznie za mało wysiłku włożyła w kontrolę nad synem. Jest to poza tym rozsądna, kulturalna osoba, która po śmierci męża umiała zdobyć zawód, zapewnić sobie i dziecku dobre warunki materialne i szacunek otoczenia. Podane powyżej trzy kryteria są, jak się wydaje, w pełni wystarczające do odróżnienia motywu ochronnego od takiego motywu – nazwijmy go realistycznym w którym Program jest w pełni zgodny z celem. Jeszcze raz przy tym podkreślam, o wypadłych bardziej drastycznych, należy zawsze upewnić się, czy nie mamy do czynienia z motywem patologicznym, to jest związanym z zaburzeniem psychotycznym lub kalectwem psychicznym. 6. CEL, KIERUNEK I SKUTEK DZIAŁANIA Analizując strukturę motywu ochronnego zwróciliśmy uwagę na rozbieżność między zwerbalizowanym w motywie celem i programem, którego realizacja ma doprowadzić do osiągnięcia tego celu. Tak w podanych przykładach, jak i w wielu innych podobnych sytuacjach warto zwrócić uwagę na pewną istotną właściwość związaną z doborem celu w motywie ochronnym. Cele te z reguły dotyczą wartości uznawanych za społecznie pozytywne z punktu widzenia kultury kształtującej danego osobnika. Mamy więc lojalność, spełnienie obowiązku, dobro innej osoby lub poświęcenie się dla jakiejś idei czy powołania. Są to cele, które w naszym systemie wychowania moralnego uważa się za szczególnie godne człowieka. Psycholog kliniczny pracujący z neurotykami często spotyka się z dość typowym dla naszej kultury paradoksem polegającym na tym, że gdy osobnik nieprzystosowany zaczyna mówić o patriotyzmie, obowiązku lojalności społecznej, zaczynamy zastanawiać się, o co właściwie chodzi, co się za tym kryje. Nie ufamy człowiekowi, który nie umie załatwić swoich najbliższych spraw, a zabiera się do poprawiana świata, i na ogół w tym się nie mylimy. Łatwiej jest napisać książkę o Ideale wychowania niż wychować własne dziecko [przypisy: difenhydramina, fitamina, promazyna ]

Powiązane tematy z artykułem: difenhydramina fitamina promazyna