Skip to content

Wlasciwy, dosc przekonywajacy i konkretny motyw staje sie najlepszym punktem wyjscia dla czynnosci prowadzacej do uzyskania równowagi psychicznej.

2 miesiące ago

430 words

Rogers, 1951), a polegającej, w zasadzie na tym, że stwarza się pacjentom warunki do spokojnego, ukierunkowanego monologu ze sobą samym. Psycholog wtrąca jedynie do rozmowy uwagi świadczące o Jego zainteresowaniu, utrzymujące monolog pacjenta na kanwie istotnych problemów oraz nadające mu bardziej ścisły i konkretny charakter. Wówczas pacjent zmuszony do prawidłowego sformułowania swoich problemów w warunkach życzliwej, spokojnej atmosfery – często sam znajduje wyjście z sytuacji, konstruując trafny motyw. Właściwy, dość przekonywający i konkretny motyw staje się najlepszym punktem wyjścia dla czynności prowadzącej do uzyskania równowagi psychicznej. Jest to w praktyce uznawane. Świadczy o tym fakt, że właściwie wszystkie stosowane techniki psychoterapeutyczne mają na celu albo podsunięcie pacjentowi odpowiedniego motywu, albo stworzenie mu warunków do sformułowania rzeczowego motywu. Stąd jedne mają charakter wyjaśniający i sugerujący, a drugie uspokajający, likwidujący czynniki utrudniające skonstruowanie lub zaaprobowanie odpowiedniego motywu. Typowym przykładem trudności w zaaprobowaniu motywu są np. zaburzenia, na które cierpią Psychastenicy z powodu niezwykle wysokich wymagań, jakie stawiają swoim motywom. Można tu wspomnieć o J. Z. , 30 letnim psychasteniku. Samotny, mieszkający z dala od miasta, nękany długimi dojazdami, chciał zamienić swój pokój na lepiej położony. Dał ogłoszenie do gazety. Znalazł się ktoś chętny do zamiany. I teraz rozpoczęły się niekończące się analizy, jakim warunkom powinien odpowiadać nowy pokój, czy rzeczywiście należałoby się przenosić. J. Z. ciągle stwierdzał, że ma za mało danych do podjęcia ostatecznej decyzji, każdy z formułowanych kolejno motywów odrzucał jajko zbyt powierzchowny, za mało uzasadniony. Trwało to 3 miesiące i skończyło się pozostaniem na starym miejscu. Fakt ten nabierze większego znaczenia, gdy powiem, że niemal wszystkie sprawy życiowe J. Z. były załatwiane w ten sposób. Zdolny, wykształcony, ambitny człowiek zajmował w pracy zawodowej podrzędne, techniczne stanowisko niedające żadnych perspektyw na przyszłość. Mamy tu przykład, jak niezdolność do zaaprobowania motywu, a właściwie jednego z jego elementów – programu czynności – zaburza proces regulacji czynności. Ciekawy jest również problem zaburzeń przystosowania, u podłoża których leży niezdolność do zmiany motywu i przyjęcia nowego, którego realizacja mogłaby wyprowadzić danego osobnika ze stanu nieprzystosowania. Przedstawię go na przykładzie zaczerpniętym z badań, jakie przeprowadziłem w latach 1954-1956 na grupie 30 neurotyków (K [przypisy: kardiomiopatia rozstrzeniowa rokowania, tarnobrzeg dyżury aptek, medycyna na słowacji ]

Powiązane tematy z artykułem: kardiomiopatia rozstrzeniowa rokowania medycyna na słowacji tarnobrzeg dyżury aptek